Gepost door: lisetskiezels | 19 september 2012

Lichtpuntjes en chemokuur nr 6

(English translation will be found at the bottom, scroll down please!)

Motto van vandaag: Altijd is er wel ergens een lichtpuntje. Vergeet vooral niet veel de lucht in te kijken.

En weer stond mijn lieve chauffeur met zijn strakke bolide voor de deur. Op naar het AvL! Bloed laten prikken en daarna voor de uitslag naar de internist. Dit keer weer vervanger-internist, dr. M. van der Steeg, want onze dr. H. Wolzak is op vakantie.

Het klinkt zo eenvoudig, het is zo neergeschreven, maar gelooft u mij, er gaat een hele organisatie en planning aan vooraf.

Uitslag: tumormarkers weer omlaag: C125 naar 37 (was vorige keer 60).

Hoera!! Hoera!!!

Echter, maar…

de leucocyten oftewel de witte bloedlichaampjes (die van de weerstand) waren nog niet naar de tevredenheid van de arts. 1.1, maar hij wil ze op 1,5 hebben. Geen risico’s bij levenverlengende behandeling. Ai! Die zit. Of in hedendaags Nederlands: die kwam goed binnen!

Daarbij kwam de lastige vraag: wel of niet Carboplatin (vorige keer, immers, om precies te zijn tijdens kuur 5, weer allergische reactie). Dr. Wolzak had haar veto al gegeven. Geen Carboplatin meer. Geen risico nemen op wellicht een nog ergere reactie. Maar toch… wat nu. Er was duidelijk wat aarzeling bij dr. v.d. Steeg: dit was een lastig gevalletje..

Kort en goed: kuur 6 wordt over het weekend heen getild. En deze dame en haar chauffeur worden maandag bij hun eigen vertrouwde interniste Wolzak verwacht, zij heeft een plan, na wederom bloedprikken (deze dame). Dan horen we meer. Hoogstwaarschijnlijk op dinsdag de kuur, maar dat gaat u maandag horen als we meer weten.

Daarom een paar kiekjes de lucht in. Denkend aan het motto van vandaag.

Boven Den Haag, 2012-09-19, 10.00 u. (Ochtend)

Boven Amsterdam, parkeerplaats AVL, 2012-09-19, 15.30 u. Foto Bart Versteeg met Ipad.

Oost-Indische Kers, Den Haag, achtertuin, 2012-09-19, 18.45 u

English translation for my dear friends overseas:

Sparkles of light and chemo therapy nr 6

Motto (slogan) for today: somewhere there will be some sparkle of light! Don’t forget to keep an open eye for the sky.

Again my love and chauffeur arrived at my doorstep in his neat splendid car (bolide = said of a posh and splendid car) to take us to AVL hospital (NKI-AVL Amsterdam). Blood tests first and afterwards (with an hour and half waiting) for the results to the specialist (of internal affairs ;-)). This time we had to see dr. M. van der Steeg who would be substituting our own dr. H. Wolzak, she was on holiday.

It is easy putting it down, in some strokes, short sentences, but believe me, a lot of organisation and planning is needed to come to this point and on time.

Restults: tumor markers down again: C125 (marker ovarium carcinoom) down to 37 (last time 60) !!

Hurray! Hurray!

But,… the leucocytes or white bloodcells (needed for your immune system) were not up to scratch according to the specialist. They were 1,1 but he wants them 1,5 at the least at this point of treatment. No risc-taking at this point when the treatment is life stretching (?). Ai! This is hitting rather heavy, quite an impact in other words.

It was obvious a tough question on top of all this. Because the last time (the 5th) this allergic reaction came up again on the Carboplatin (and interacted with me!), and dr. Wolzak said “No Carbo, next time.” – it is rather tricky to give it again. It is not worth taking risc or is it?? – it was not clear at all for this substitute specialist. what about the taxol, he wondered. Rather difficult job obviously. So in short: he left it for our own dr. Wolzak to decide. Shoving chemo therapy number 6  over the weekend.. (I wonder if this is correct English)

That means again to the AVL on this coming monday, another drive for this lady and her “chauffeur”. Again blood tests will be taken and afterwards we got the word from dr. Wolak: chemo yes or no on coming tuesday.

Concluding with some pics from the sky, thinking of todays motto. 

 

Advertenties

Responses

  1. hoi dappere sterke vrouw! ja, ik snap die dreun en ook de zorgvuldigheid van de artsen die jou in deze fase willen ondersteunen; waar doe je goed aan en wat moet je laten….zucht;
    goed dat je maandag alweer bij je vertrouwde eigen dok terecht kan, hoef je niet te lang rond te lopen met ?????
    meissie, ik denk aan je, stuur je positieve gedachten en energie toe, ik geniet van je foto’s en denk: dat kan ze toch maar mooi, die prachtige Liset!! ga door, ik hou van je, tot gauw, love&hugs, Cokkie

  2. Veel sterkte. Liefs Henny

  3. Ik vind je een dappere dodo, maar misschien heb ik dat al eens eerder gezegd. En ik zal zeker de lichtpuntjes blijven zien, een waardevol aandachtspunt. Dank je wel daarvoor.
    Fieke


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: