Gepost door: lisetskiezels | 6 oktober 2010

Home, home on the range…

Ja, dat had ie gedacht die chauffeur van mij, maar mooi niet! Voorlopig houden we hem erin, stand-by zal ik maar zeggen en heeft ie er zelfs een nieuwe functie bij: tijdelijke thuiszorger (=t.t.z.). Hetgeen hij overigens ook uitstekend doet, mag ik wel zeggen. Zelf ben ik overigens ook niet te zwak ziek en misselijk om handen uit de mouwen, opgestroopte mouwen, te steken. Druk als een bezig baasje, directeur van een klein bedrijfje, oftewel een k.z.m.p.-er. Even voor de duidelijkheid: kleine zelfstandige met personeel. Ook deze zelfstandige heeft de afgelopen maanden al behoorlijk wat ingeleverd, en het is me niet in m’n koude kleren gaan zitten. Dat mag u best weten. Naast de opgestroopte mouwen is het steeds blik vooruit, op oneindig of ergens daar in de buurt, en stap voor stap voorwaarts!

Zojuist mijn eerste van de twee dagelijkse rondjes om de kerk gelopen en ik moet zeggen dat hakt er behoorlijk in. Loop te hijgen als een amechtige ouwe ezel. Met zon lijken er toch wat vleugeltjes op dit ezeltje te groeien. Maar het gaat vooruit, dank zij ook al uw – lezers en andere geïnteresseerden – overweldigende hoeveelheid kaarten, telefoontjes, en andere blijken van warmte, licht en genegenheid. Ik zag dat mijn geliefde chauffeur al uitgebreide dankwoorden heeft geplaatst, maar ik doe het hier gaarne nog maar even dunnetjes over. DANK, HEEL HARTELIJK DANK! Het voelde en voelt bijzonder goed dat u zo aan mij denkt, op wat voor manier ook! Aanvullinkje: BEZOEK was ik vergeten te noemen. Wat een drukte om mijn bed, oer-gezellig, dat wel! En slapen dat ik daarna dee 😉

Die zondagmiddag thuis kon ik niet anders dan intens ‘domweg gelukkig in mijn achtertuin’ genieten van het weer-thuiszijn en zoon en manlief om mij heen te weten. Twee kanjers die het behoorlijk goed voor elkaar hadden, zo met z’n tweetjes. En niet te vergeten de kat, die dit keer toch even aan mij moest wennen. Het zij je vergeven, Snoet!

Grote griebels, mijn schema loopt uit, zie ik. Heb nog meer zitten tikken, verwoest zitten tikken. Daar gaat meer tijd in zitten dan u dacht. En ik dacht, ook al tik ik tien vingers blind. De rest heeft u nog van mij tegoed. Nu aan de middagmaaltijd en uurtje pitten.

Advertenties

Responses

  1. Still going strong? Jos had je al zien lopen, langs ons huis. Ik zei “dat bestaat niet, dat ze NU al op straat loopt”! Maar ja hoor, alweer een rondje langs de kerk, zo las ik in je bericht! Geweldig.
    veel xxxxx
    els

  2. Hey lieve ttz-er en kmzp-er,
    Ik vind jullie wel allebei kanjers hoor,
    Houdt vol. Laatste traject staat voor de deur. En 2011 is er helemaal voor jullie.
    Kus Lieszz


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: