Gepost door: lisetskiezels | 26 augustus 2010

Druppels

Met bakken komt het uit de hemel vandaag. Regen regen en nog eens regen. De bel gaat, net als ik contact heb aan de telefoon met mijn ziektekostenverzekering. Een druipnatte postbode biedt mij druipnatte post aan: “Sorry, dat het zo nat is.” Als ik, weer binnen, het uit elkaar pluk, wordt ik getroffen door de ‘Kijk’ met de cover-kop: De laatste druppel.

Verder is alles goed.

Binnenkort meer nieuws, hoop ik. Verwacht volgende week bericht van AVL over datum van operatie. Gaat ergens eind september gebeuren. Waarschijnlijk.

Intussen aansterken, heet het. De diëtiste van het AVL veegde in 2 seconden mijn zorgvuldig opgebouwde eetfestijnen van de tafel: ik moet nu vooral EIWITTEN verorberen, “aan al dat graan en fruit heb ik niks”. En ik kreeg een lijst mee, met hoeveelheid eiwit per ingrediënt, door de dag genomen, kon ik zelf een beetje uitrekenen wat ik dan moet eten en hoeveel om aan 95 gr per dag te komen. !!! Dit gesprek vond plaats om 13.30 uur in het AVL zoals gezegd, waar mijn chauffeur en ik al sinds 8.50 u rondliepen en afwachtten en spraken en luisterden naar een handvol diverse mensen (nurse-practioner, fysiotherapeut, anaesthesist, stoma-voorlichtster), die ons uitlegden en vertelden wat er allemaal ging gebeuren en te verwachten viel tijdens, vooraf en na de op handen zijnde operatie. Ik heb het eens uitgerekend. We hadden toen dus al een dag van 9 uur achter de rug, zelf was ik al wakker vanaf 6.30 u. En wat voor ’n dag! Heel informatief, jazeker, maar ook heel intensief. Zelfs Bart, toch wel wat gewend kwa werktempo zou ik zeggen, was h-e-l-e-m-a-a-l afgedraaid toen we tegen 16.00 uur weer voor onze woning stilstonden met de Brun Maya (CX break, voor ingewijden).

Tijdens het eerste gesprek met de nursepractioner (is dat nou wel of niet 1 woord?) van de eierstok-departement, zal ik maar zeggen, bleek ineens dat ik niet, NIET, in aanmerking kwam voor het onderzoeksprogramma, omdat ineens doordrong tot deze dame, heel aardige dame overigens, dat ik minder dan 5 jaar geleden (borst)kanker had. En ik vroeg alleen maar of het nog uitmaakte dat ik slechts, pas, vier jaar geleden borstkanker had met alle behandeling van chemo, bestraling en de effecten daarvan op mijn lijf. Met de bedoeling om te weten te komen of dat nog extra ‘moeilijkheden’ op kan leveren bij de nu volgende major-operatie. Gingen ineens bij haar alle alarm-bellen rinkelen. “Was er niet zoiets als voorwaarde opgesteld, dat er toch tenminste 5 jaar moest zijn verlopen….” En dat was zo. Doe ik ineens niet meer mee met de buik-chemo-spoeling, ofte wel de OVHIPEC. Tjsa, het kan verkeren. Ben ik blij, ben ik boos, verward?  Geen idee even meer.

Het blijft een zware operatie. Dat is zeker. Debulking, wordt het genoemd. Met spoeling nog graadje of wat meer. Je maag en je darmen staan stil erna, en moeten weer op gang komen. Dat is zeker. En voor je onder narcose gaat, worden er nog allerlei slangen aangekoppeld, om het aan-de-praat-krijgen en de genezing voorspoediger te laten verlopen. Maagsonde, blaaskatheter, luchtslangen, ruggeprikslangetje voor pijnbestrijding. Deze laatste vooral voor na de operatie. En dan heb ik het nog niet over de infuusslangen en prikken die nodig zijn voor de narcose.

Die avond, die donderdagavond, zonk mij de moed in de schoenen. TOTAAL, dat durf ik wel te stellen, bek-af en doorgedraaid en ook nog eens een keer aan de eiwitten! Dat trok ik niet meer, en huilde een tranendal vol. Overstroming alom!

Hoeveel meer kun je hebben als je uitgerust bent. De volgende ochtend bracht flinke opklaringen en wederom besloot ik mijn mouwen op te stropen. Zoon stond ook al te trappelen om te helpen met uitstippelen, berekenen en omrekenen van eiwit per product, daarbij rekening houdend  van aantal kalorieën. Want dat maakt natuurlijk ook uit hoeveel je ‘tot je kan nemen’. Zo werd het toch nog ‘fun’ ook.

En dat voor een fragmentariër! (= een af en toe niet-vegetariër)

Inmiddels ben ik in afwachting van antwoord-mail van de lieve diëtiste, die nu zit te blokken op mijn uitgebreide vragenlijst. Want laten we duidelijk zijn, zo’n standaard lijst “wat eet u zoal op een dag?” ingedeeld per ochtend, lunch en avondeten, met tussendoortjes, is natuurlijk niet duidelijk en uitgebreid genoeg voor ondergetekende, die houdt van lekker eten en lekker koken. En veel fruit snoepen tussendoor. Niet de hele dag met eten bezig hoeven zijn, kan natuurlijk wel een heleboel opluchting en extra tijd opleveren….

Neem mij niet kwalijk, ik zit op mijn stokpaardje en draaf te veel door.

En ik zie dat de zonnestralen de aardbodem ter plaatse weer beroeren en dat betekent dat deze meid weer haar stalen ros gaat bestijgen en haagse dreven onveilig gaat maken met haar zonnige pruik en pet op! (Binnenkort wordt dit raadsel opgelost, denk ik. Voor nu nog even afwachten…)

NB: Indien het allemaal wat onduidelijk is, of vragen oproept, gaat uw gang en laat het mij weten!

Advertenties

Responses

  1. Tsjonge Liset, wat een heftig vaarwater. Ik bewonder je veerkracht. En de steun van je mannen. Ik denk aan jullie.

  2. jeetje,het lijkt wel of je onvrijwillig aan een nieuwe baan bent begonnen!! wat een denkwerk en gepuzzel en gedoe, niet niks hoor meissie.
    je doet het hardstikke dapper, fijn dat zoonlief zo goed meedenkt en meerekent en dat je “chauffeur” er bij is, het lijkt me echt teveel voor één hoofd om bij te benen!!
    lekker dat je geniet van fietsen, vooral blijven doen, ont-spanning lijkt me buitengewoon belangrijk in deze. ik denk aan je! liefs, Cokkie


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: