Gepost door: lisetskiezels | 2 mei 2010

Bloesems

Vol energie barst de lente los, na een onverwacht lange en koude winter. Niks van dat zo kenmerkende Hollands kwakkelen. Volop ijs en sneeuw en ouderwets veel schaatsers op de been. Waar denk je het eerste aan bij ‘barre winter’? Juist, ja. Schaatsen! En dat zegt dan meer over jezelf dan over het weer.

Schaatsen. En of dat kon! In de afgelopen barre winter. Vooral boven de ‘sneeuwgrens’. Mijn stad zo dicht bij de zee, daar wil het niet zo hard worden, dat water. Dus moet je eropuit. Liefst, zo blijkt, in de auto. Massaal. Zodat er voordat de ijzers kunnen worden ondergebonden (Ja sorry hoor, ik ben van die generatie.) urenlang file wordt gestaan. Het zingt nu eenmaal snel rond op internet. Het deert niemand. Als er maar geschaatst kan worden. Dat is pas Dutch spirit!

Maar nu de lente. De noordenwind blaast nog lange tijd uit het noorden, klaart de luchten, kraakhelder en fris. Geeft de zon volop kans. Je ziet de bomen twijfelen… wel/niet al een tooi met bloemen of eerst toch maar de blaadjes… en ineens is het er allebei. Uitbundig, niet te stuiten. Tintelend door alles heen. Voelbaar in alle aderen, mijn aderen. Energie! Vogels fluiten, fluiten, schallend, jubelend, het twittert en tweet alom. (Over de kikkers heb ik het al gehad.) Alsof er geen leed is in de wereld, onze wereld, mijn wereld.

Zinderen. Kan een lente zinderen?

En de zon blijft maar schijnen.

Onze moestuin ligt er verwaarloosd bij. De drang tot spitten en zaaien was er, maar energie noch tijd restte, dat heb je met al die ziekenhuisbezoeken. Tot op de dag dat ik het niet meer houd, alles bij elkaar raap, op de fiets stap en wegsjees. Ondanks kille wind en sombere lucht. Op naar “Nut en Genoegen”, volkstuincomplex slechts tien minuten ver per stalen ros. Ineens moet ik het weten, zien, beleven: zou de perzik bloeien?

Perzikbloesem

En de perzik bloeit!

En de perzik bloeit! Teer en toch stralend. Daar sta ik dan. De perken die omgespit moeten worden, hoognodig, ik laat ze voor wat ze zijn. De bloesems, indrinken, erin verdwijnen. Duik er bovenop met neus en camera. Duurt even voor ik tevreden ben. Een lentebuitje sproeit over me heen. Mooi! Druppels nu op lens en bloemen.

Dan klaart de lucht onverwacht op, wolken wijken, de zon breekt weer door. En ik, ik ga er in mee. Wat een prachtige nieuwe wereld!

Perzikbloesem en kale takken

Singing the Peach Blues

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: